Nagenieten

Ik zit op het terrasje van het café aan het eind van de straat en trakteer mezelf op koffie.
Het gevoel dat ik ergens heen moet, iets moet doen, wordt af en toe sterker en ebt dan weer weg. Ik moet niets. Het festival is afgelopen, de tent is teruggebracht.
Ik veeg wat cappuchinoschuim van mijn neus en sluit mijn ogen. De zon laat zich voor het eerst in dagen goed zien. Helaas heeft het gedurende het festival veel geregend en dat was (vooral op donderdag en vrijdag) te merken aan het aantal bezoekers.
Gelukkig hebben we in het weekend de tent goed vol gehad en heb ik genoten van het stuk en van het publiek, dat soms huilend van het lachen de tent uitkwam.
Nu richten de actrices zich weer op andere projecten en liggen de poppen bewegingsloos in mijn kast, te wachten tot we weer tijd hebben om verder te gaan met dit stuk en er een nog mooiere voorstelling van te maken.
En ik zit op het terras en trakteer mezelf op koffie, denkend aan de dingen die ik het komende jaar wil maken.

Foto: Michelle Stapel

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s